-Hesap lütfen! Hesabı istedim ve kalktım masadan. Artık olmayacaktı. Yürümüyordu. Yürütemiyordum. Sen de uğraşmıyordun artık. Sen gel demekten ben gelmemekten yorulmuştuk. Nedenlerimiz vardı. Ama nedenlerimiz senin sıraladığın nedenler değildi.

Benimkiler de değildi belki ama dayanamadık işte. Sabredemedin. Sabretmiş gibi göründün,beklemiş gibi göründün,susmuş alışmış ve anlamış gibi göründün…

Ama yalandı. Sen bir kadının yapmaması gerken şeyi yaptın,çözümlemeden problemleri her şey yolundaymış gibi oyun oynadın. Ve işte THE END

Şimdi hesap geldi. Okudum ve gülümsedim. Neler yemişiz içmişiz zaman içinde. Neler biriktirmişiz. Garsonu çağırdım ve şöyle dedim. Bu hesaptan güzel sözleri,şarkıları şiirleri az da olsa yaşanmış bütün güzellikleri düş de getir oğlum.

Ve çıktım yorgun ve biraz da üzgün oradan. Kendi kendime şöyle dedim büyük harflerle.

BİR AŞK İÇİNDE YAŞANAN HER ŞEY ORADA KALIR. HESABI OLMAZ. HESABI TUTULAN AŞK BİR SATINALMA MÜDÜRÜNÜN SİPARİŞLERİNDEN FARKLIDIR. AŞKTA HESAP TUTULDUYSA ZATEN AŞK OLMAMIŞ OLDUĞUNDAN ÜZÜLMEMEK DE GEREKİR ASLINDA.

İnsan olduğumu hatırlayıp oturdum bir tektekçi meyhanesine. Ve fısıltılarla şöyle dedim içimdeki diğer ben’e.

Benbirhatayapmadımyaptıysamdaözürdiledimamaseniçindekibütünkinikustunhakaretlerettinsonra

özürdiledinbendeaffettimamaolmadıseninbanaaçtığınyaralartedavietmedikendinibeklededimbari

bendüzeleyimsendayanamadınsonrabirhesappusulasıbıraktıngittinoysabilmediğinbirşeyvardıhesaplar

ödeniramabirsevgiliaslagerigelmez.

Şimdi artık yenilenme zamanı…